Sa oras na ginawa ni Master Geppetto ang Pinocchio,
nawalan na siya ng anak.
Ngayon ito ay medyo ilang taon bago ang aking panahon,
pero natutunan ko ang kwento.
At saka ito naging kwento ko.
Nawala si Geppetto kay Carlo noong Great War.
Sampung taon pa lang silang magkasama.
Pero parang kinuha ni Carlo ang buhay ng matanda.
Whoa.
Aba!
- Papa! Papa! - Oo?
- Hulaan mo kung ano ang nakita ko? - Ano?
- Hulaan! - Wala akong ideya.
- Nakakita ako ng ilang eroplano! - Oh, ikaw ba? Mabuti.
- Ano ang ginagawa mo ngayon, Papa? - Hulaan!
- Isang sundalo? Isang salamangkero? Isang mangkukulam? - Hindi.
Hindi! Hindi, hindi, hindi, hindi, hindi, kailangan mong maghintay at makita, Carlo!
Lahat ng magagandang bagay ay nangangailangan ng pasensya.
Huh.
Gusto nila sa wala.
Sa pangalan ng Ama, ng Anak, at ng Espiritu Santo.
Ang kailangan lang nila ay ang kumpanya ng isa't isa.
At binalaan ng matandang bruha ang maliit na parkupino,
"Huwag kang magsisinungaling, baka lalago at lalago ang iyong ilong
hanggang dito nalang!"
Lalago ang ilong niya?
Ang mga kasinungalingan, mahal kong anak, ay nalaman kaagad
dahil sila ay tulad ng mahabang ilong,
nakikita ng lahat maliban sa nagsasabi ng kasinungalingan.
At habang nagsisinungaling ka, lalo itong lumalaki!
Kantahan mo ako ng kanta ni Mama para makatulog ako. Pakiusap, Papa?
Lahat tama.
♪ Anak ko, anak ko ♪
♪ Ikaw ang aking nagniningning na araw ♪
♪ Aking buwan ♪
- Mas mataas, Papa! Mas mataas! - ♪ Aking mga bituin ♪
♪ Ang aking maaliwalas na bughaw na kalangitan ♪
♪ At kung titingnan mo ako ngayon Ang puso ko ay maghihilom nang napakabilis ♪
Subukan mo.
- ♪ At kung hinawakan mo ako kaagad, ako ay magiging ♪ - Salamat, mga babae.
♪ Kumpleto sa wakas ♪
♪ Sa wakas ♪
Para sa iyo.
- Para sa akin? - ♪ Ikaw ang paborito ko ♪
♪ Paboritong bagay ♪
♪ Mas mahusay kaysa sa paglubog ng araw, mas mahusay kaysa sa tagsibol ♪
♪ Dinadala mo ako ng saya ♪
♪ Pinapakanta mo ako sa umaga ♪
♪ At sa gabi rin ♪
♪ Ikaw ang lahat sa akin ♪
♪ At mahal kita ♪
Hilahin, Carlos! Hilahin!
- ♪ Anak ko ♪ - Napakagandang trabaho, Geppetto.
- ♪ Anak ko ♪ - Salamat.
♪ Ikaw ang aking ginintuang araw... ♪
Ingat ka, Carlo!
Kapag nawala ang isang buhay, dapat lumago ang isa pa.
Paano ang isang ito?
Hindi, hindi, hindi, hindi, Carlos.
Dapat itong maging perpekto. Kumpleto na!
Kita mo?
Nawawala ang ilan sa mga kaliskis nito.
♪ Anak ko ♪
♪ Ikaw ♪
♪ Ang nagniningning kong araw ♪
Magandang gabi, Papa.
Magandang gabi, aking anak.
Gusto ko ang bago kong sapatos, Papa!
Tuwang-tuwa ako, Carlo.
- Sisimba muna tayo ha? - Ay, oo. Oo.
Kumusta, maliit na aso!
Magandang umaga Geppetto.
- Umaga! - Umaga.
Master Geppetto, tatapusin mo ang crucifix ngayon?
Gagawin namin ang aming makakaya.
- Mga babae. - Aw, sobrang perfectionist.
Isang modelong mamamayang Italyano.
At napakabuting ama.
Carlo, magandang sapatos. Mahuli!
Salamat sir!
- Magandang umaga. - Hi!
- Magandang umaga. - Magandang umaga doktor!
Ah, Carl.
Geppetto.
Oo...
- Mukhang mahusay, Papa. - Oh.
Malapit na bang umuwi?
halos!
Padalhan mo ako ng kaunti pang pula, Carlo.
Oh! Nakalimutan kong ipakita sa iyo ang nahanap ko.
Ano ito, aking anak?
Makikita mo.
Ta-da!
Ang perpektong pine cone.
Nasa kanya pa rin ang lahat ng kaliskis nito!
Akala ko kaya ko na itong itanim sa sarili ko at panoorin ang paglaki ng puno.
At pagkatapos ay mag-ukit ng mga laruan para sa aking sarili. Tulad ng ginagawa mo.
Sa tingin ko iyon ay kasing ganda ng ideya ng sinumang batang lalaki, Carlo.
hindi ba?
Anong tunog yan, Papa? Ito ba ay isang eroplano?
Ipunin ang mga gamit.
Mabilis.
Uuwi tayo sa mainit na apoy at mainit na sabaw.
- Maaari rin ba tayong kumuha ng mainit na tsokolate? - Oo naman. Oo naman.
Tila isang mainit na tsokolate na uri ng araw, hindi ba?
Ay, oo, oo, oo. ayos lang.
Papa! Ano ito?
Wala. Sigurado akong walang iba kundi...
Ay, teka. Ang pine cone ko!
Nang maglaon ay sinabi na ang maliit na bayan ni Geppetto ay hindi man lang target.
Na ang mga eroplanong ito ay pabalik na sa base
at basta na lang bitawan ang kanilang mga bomba para gumaan ang kanilang mga ballast.
Carlo!
Ah!
ha?
Hindi...
Carlo.
Si Geppetto ay hindi umalis sa kanyang tabi. At iyon iyon.
Siya ay nagtrabaho nang kaunti. Mas kaunti pa ang kinakain niya.
At ang krusipiho ng simbahan ay nanatiling hindi natapos.
Lumipas ang mga taon.
Lumipat ang mundo...
ngunit hindi ginawa ni Geppetto.
At dito na ako papasok.
Nakikita mo, ako ay isang manunulat.
At sa loob ng maraming taon, hinahanap ko ang mga ideal na kondisyon na itatakda
ang aking tanyag, kaakit-akit na kwento ng buhay sa papel.
Hanggang sa, sa wakas,
Nahanap ko na.
Aking santuwaryo.
Bahay.
Ah.
Dito ko naisulat ang aking mga alaala. At kung ano ang magiging kuwento.
Nakatira ako sa fireplace ng isang barrister sa Sardinia,
naglayag sa Adriatic sa isang bangkang pangingisda,
nested isang Perugian taglamig sa isang acclaimed iskultor.
Mga Stridulation ng Aking Kabataan
ni Sebastian J. Cricket.
Napanaginipan kita, Carlo.
Pinangarap kong bumalik ka dito kasama ko.
Aking anak na lalaki.
oh mahal.
Kung pwede lang sana kitang balikan.
I'm so sorry.
Nakita kong umiiyak ang matanda. At ginalaw ako nito.
At hindi lang pala ako ang nanonood sa kanya.
Sa dinami-dami kong paggala sa mundong ito,
Nalaman ko na may mga lumang espiritu na naninirahan sa mga bundok, sa kagubatan,
na bihirang isali ang kanilang sarili sa mundo ng mga tao.
Ngunit kung minsan, ginagawa nila.
Gusto kitang balikan, Carlo.
Dito!
Kasama ko!
Bakit ayaw mong makinig sa aking mga panalangin?
Bakit?
Nasaan tayo?
Ah oo. Perug...
Aba!
Ano ang nasa antennae ko?
babalikan ko siya.
Gagawin ko ulit si Carlo...
Ano... Hoy!
...mula sa isinumpang pine na ito!
Aba! Ah!
Ano sa lupa?!
Hindi!
Ah! Ooh! Yah!
Ito ay isang bahay ng horror!
Ah!
ha?
Ako... tatapusin kita bukas.
Oo bukas.
Shoo! Shoo! Shoo! Shoo! Shoo!
Hoy! Umalis ka dyan. Umalis ka!
Bugger off.
Hindi hindi Hindi Hindi Hindi Hindi. Ito ang aking tahanan!
Bawal ang Pumasok. Go! Go! Go! Go!
Umalis ka na dito. Umalis ka! Umalis ka!
Oo, tama iyan.
maliit na batang kahoy,
nawa'y sumikat ka kasama ng araw at lumakad sa lupa.
pasensya na po. Matutulungan ba kita? Ito ang aking tahanan na pinag-uusapan.
Maaari ko bang itanong, sino ka sa mundo?
Sa lupa?
Isang tagapag-alaga.
Inaalagaan ko ang maliliit na bagay...
...ang mga bagay na nakalimutan,
ang mga nawala.
Well, ako si Sebastian J. Cricket, may-ari ng bahay.
At mayroon akong lahat ng karapatan na konsultahin tungkol sa iyong mga pakana at mga pakana
tungkol sa aking ari-arian.
Buweno, dahil nakatira ka na sa puso ng batang kahoy,
baka matulungan mo ako.
Tulungan mo ano?
Para bantayan siya.
Gabayan mo siyang maging mabuti.
Hindi ako governess, madam.
Ako ay isang nobelista, isang raconteur,
kasalukuyang nalulubog sa pagsusulat ng aking mga alaala.
Well, sa mundong ito, nakukuha mo ang ibinibigay mo.
Gampanan mo ang responsibilidad na ito, at bibigyan kita ng isang kahilingan.
At iyon ay maaaring kahit ano?
Kahit ano?
Ang paglalathala ng aking aklat?
kasikatan? Fortune?
Anumang bagay.
Oh.
Baka makatulong ako. Susubukan ko ang aking makakaya, at iyon ang pinakamahusay na magagawa ng sinuman.
Iyan ay medyo matalino, hindi ba?
Maliit na batang lalaki na gawa sa pine,
tatawagin ka naming Pinocchio.
Nawa'y sumikat ka kasama ng araw
at gumala sa lupa...
Ah!
...at magdala ng kagalakan at pakikisama sa kaawa-awang lalaking iyon.
Maging anak niya.
Punan ang kanyang mga araw ng liwanag upang hindi na siya mag-isa.
Ah.
Huh.
Sino ang pumupunta doon?
Ako... binabalaan kita!
Ako... may armas ako!
ano...
Magandang umaga, Papa!
Ano ito? Anong klaseng pangkukulam?
Gusto mo akong mabuhay. Hiniling mo na mabuhay ako.
Sino... Sino ka?
Ang pangalan ko ay Pinocchio!
anak mo ako!
Hindi kita anak! Wag kang lalapit sakin!
Nagsasabi ng totoo ang bata, Master Geppetto!
Puno ng ipis!
Ah!
Ugh.
Ah!
Wow!
Ah! ha?
Ano ito?
♪ Lahat ng bagay na nakikita ng aking mga mata ♪
ha? Hindi, hindi, lumayo ka sa akin!
♪ Lahat ay bago sa akin ♪
Ikaw... Tumayo ka! Wag kang lalapit sakin!
♪ Yo dee lo dee lee ♪
♪ Ano ang tawag dito, tawag dito? ♪
Ito ay isang orasan. Huwag mo itong hawakan.
♪ Ano ang gagawin dito, dito? ♪
Kumakanta ito sa alas-sais.
♪ Yo dee lo dee lo Yo dee lo dee lo dee lee ♪
Hindi! Ah!
♪ Yo dee lo dee lo Yo dee lo dee lee ♪
♪ Ano ang tawag dito, tawag dito? ♪
Martilyo iyon.
♪ Ano ang gagawin dito, dito? ♪
I-tap mo. basagin mo. Makabasag ka.
- ♪ Gustung-gusto ito! mahal ko ito! ♪ - Ugh!
♪ Yo dee lo dee lo Yo dee lo dee lo dee dee ♪
♪ Lahat ay bago sa akin ♪
♪ Sa akin ♪
♪ Ang mundo ay mayaman sa mga nakakatawang salita ♪
♪ Tumutunog ang mga ito tulad ng mga kampana, ang maliliit na salita ♪
♪ Sila ay kumikinang, sila ay kumikinang ♪
♪ Sumasayaw sila sa isip ko na parang chorus line Yung mga kalokohang salita ko ♪
♪ La la la eee doo La la la eee doo wooo! ♪
- ♪ Ano ang tawag dito, tawag dito? ♪ - Uh, isang ch... chamber pot.
- ♪ Ano ang gagawin dito, dito? ♪ - Um, uh, ako... Oh.
♪ Mahal ito, mahal ko ito! ♪
- Oh! - ♪ I dee lo dee lo ♪
♪ Yo dee lo dee lo dee lee ♪
♪ Lahat ay bago Lahat ay bago sa akin ♪
♪ Yo dee lo dee lo dee lo dee lee ♪
♪ I dee lo dee lo ♪
- Huwag... - ♪ Yo dee lo dee lo dee lee ♪
♪ Gustung-gusto ito! Mahal ito! ♪
Kailangan mong tumigil!
♪ Lahat ay bago sa akin! ♪
Napakasaya niyan, Papa!
Hindi kita anak!
Ano ang mali sa iyo?
Papa?
Pasensya na.
Ako, uh...
Manatili lamang dito. Huwag kang lalabas.
Oras para sa simbahan.
- Simbahan? Gusto kong pumunta sa simbahan. - Manatili doon.
- Simbahan! simbahan! - Naiintindihan mo ba?
simbahan! simbahan! simbahan! simbahan!
simbahan!
Hindi, hindi, sinabi niya sa iyo na manatili.
- Pupunta ako sa simbahan! Pupunta ako sa simbahan! - Hindi hindi Hindi! Please, tumigil ka na!
Dapat sundin mo ang papa mo.
Sumunod?
Upang gawin ang sinabi sa iyo!
Pero ayoko sumunod!
Well...
...dapat mong subukan ang iyong makakaya, at iyon ang pinakamahusay na magagawa ng sinuman.
♪ Mahal kong ama... ♪
Pupunta ako sa simbahan!
Aba!
Hi!
Okay, bye!
Hmm.
Oops.
Uh, uh, ha!
Tingnan mo, Ama, doon!
Ano yan?
Papa!
Nagsasalita ito!
Papa! Papa! Dito!
Pinocchio.
Ako to!
Dumating ako sa simbahan.
- Ito ay isang demonyo! - Pangkukulam!
masamang mata!
Pinocchio.
Hindi! Hindi, pakiusap!
Ito ay... Ito ay isang puppet para... para libangin!
Kung siya ay isang puppet, nasaan ang kanyang mga string?
Totoo yan. Sino ang kumokontrol sa iyo, batang kahoy?
Syempre, kontrolado ko siya...
Sino ang kumokontrol sa iyo?
Walang nagsasalita ng ganyan sa Podesta.
Siya... Isa siyang puppet. Puppet lang!
Hindi ako. Ako ay gawa sa flesh and bone at meaty bits!
Lalaki talaga ako!
- Isang halimaw! - Demonyo!
Ito ay isang kasuklam-suklam.
- Ito ang gawain ng diyablo! - Tama na!
Ito ay isang bahay ng Diyos.
lasing kang tanga!
Inukit mo ito... bagay na ito
habang ang ating pinagpalang Kristo ay nakabitin na hindi natapos sa lahat ng mga taon na ito?
Alisin mo ang hindi banal na bagay na iyon. Alisin mo! Ngayon na!
Oo. Oo, Padre.
- Nakakahiya sa iyo, Geppetto! - Sunugin siya!
- Lubos na paumanhin. - Putulin mo siya!
- Diyos ko. - Patawad patawad.
Magiging maayos siya.
- Sumpain ka, Geppetto! - Paparusahan siya ng Panginoon!
Labas!
♪ Yo dee lo dee Lo dee lo dee lo dee lee ♪
- Itigil mo na ang paglilikot, pakiusap. - Kamusta!
Never umarte ng ganito si Carlo.
Papa bakit lumaki ang ilong ko ngayon?
Nagsinungaling ka, Pinocchio,
at ang isang kasinungalingan ay malinaw na nakikita bilang iyong ilong at...
At habang nagsisinungaling ka, lalo itong lumalaki.
- Ito ba? - Iyon...
Oo, yun lang.
- Ayan na. - Chocolate.
Salamat, Geppetto.
Pinahahalagahan namin ang iyong mabuting pakikitungo.
Candlewick, umupo sa tabi ng apoy.
Nandito kami para pag-usapan ang nangyari sa simbahan ngayon.
Nagulat ang komunidad sa iyong nilikha.
Ang Podesta,
Dapat kong tiyakin na ang papet mong ito ay walang banta sa ating komunidad.
Oh, hindi, hindi, walang ganoon.
Oh! Iyan ba
mainit na tsokolate?
Isa kang puppet! Hindi ka pa nakakain ng kahit ano sa buhay mo!
Oh! Naku, iyon siguro ang dahilan kung bakit ako gutom na gutom!
Naku, nagugutom na ako, Papa. Patay gutom na ako!
Hindi ikaw!
Ngayon maupo ka sa tabi ng apoy at hayaan mo akong kausapin ang ating mga bisita.
Pero ayoko! Gusto ko ng hot chocolate!
- Pakiusap, Papa. Pakiusap! Pakiusap! Pakiusap! - Ayan, doon ngayon.
Eto na.
Oh boy! Salamat! Salamat! Salamat! Salamat!
Oo. Oo, Pinocchio. Go... Iinit mo ang iyong mga paa sa tabi ng apoy.
Sundin mo ang iyong papa.
Ay oo susunod ako kung kukuha ako ng tsokolate.
Naku, naku, naku, naku!
Siya ay talagang kaakit-akit na bata.
Ang Podesta ay nagbabantay sa moral na kagalingan ng bayan, naiintindihan mo ba?
Ang kanyang awtoridad ay hindi maaaring kwestyunin...
Tama iyan! At hindi ako kukutyain!
Gagawin ko ang gusto mo. Nasa iyo ang aking salita.
- Kaya, ano ang tungkol sa kahoy na batang ito? - Ah.
Hahayaan mo ba siyang tumakbo nang ligaw sa buong bayan?
Ay, hindi, hindi, hindi, hindi, hindi. Ikukulong ko siya!
Dito mismo sa bahay.
Hindi ako makulong.
Babasagin ko ang mga bintana, gagawin ko.
Kulang sa disiplina ang abnormal na batang ito.
Ngunit siya ay tila malakas, matibay, gawa sa magandang Italian pine.
Oh, napakagandang pine, oo.
Hindi perpekto, nakikita mo, ngunit, uh, maganda ang ibig niyang sabihin.
Hey. Subukang lumapit sa apoy para uminit.
Anak, halika rito.
Tingnan mo ang anak ko, Candlewick.
Oo. Oo.
Isang modelong pasistang kabataan.
Proud at matapang.
Virile, tulad ng kanyang ama.
At ang kanyang mga ngipin, perpektong ngipin. At walang palatandaan ng jaundice.
Tatay? Tatay!
Parang nag-iinit ang paa ko, parang tsokolate.
Tingnan mo!
Ah! Ano?!
Apoy! Nasusunog ang bahay ko!
Oo! Tingnan mo ako!
Tingnan mo! Nasusunog ako! Yay!
Aw. Tingnan mo ang ginawa mo, Papa. Sinira mo ang magandang ilaw sa aking mga paa.
Ito ang makukuha mo sa walang disiplina na pag-iisip.
Dapat mong ipadala ang batang ito sa paaralan.
Sa paaralan? Pinocchio?
Oo. Bukas.
Paaralan.
Oh, anong araw. Anong araw.
Oras na para matulog.
Alam mo, Papa, gusto ko ang aking lumang mga binti. At gusto ko sila sa apoy.
Pinocchio, kung matutulog ka,
Gagawan kita ng bagong pares ng paa sa umaga.
Katulad ng mga dati?
Mas mahusay kaysa sa mga luma.
Mas mabuti? Maaari ba akong magkaroon ng mga paa ng kuliglig, Papa? Maaari mo ba akong gawin silang apat?
Hindi hindi hindi hindi. Hindi, dalawa lang.
Dalawang gagawin.
Magandang gabi, Papa.
Magandang gabi, aking...
Magandang gabi, Pinocchio.
Sebastian?
Oo, Pinocchio?
Sino si Carlo?
Lalaki si Carlo.
Nawala siya ni Geppetto maraming taon na ang nakalilipas.
Saan niya siya inilagay? Paano mawawala ang isang buong tao?
Ibig sabihin, siya... namatay siya, Pinocchio.
Hindi na siya buhay.
masama ba yun?
Oo. Malaking pasanin para sa isang ama ang mawalan ng anak na napakabata.
Ano ang isang pasanin?
Ito ay isang bagay na masakit na kailangan mong dalhin
kahit masakit sayo.
Marami akong isinulat noong gabing iyon.
Ang dami kong gustong sabihin.
Hindi tungkol sa sarili kong buhay, para sa pagbabago,
ngunit tungkol sa di-sakdal na mga ama at di-sakdal na mga anak.
At tungkol sa pagkawala at pag-ibig.
Hmm.
At para sa isang gabing iyon, hindi bababa sa,
kami ay, lahat sa amin, blissfully nakakalimutan.
Tama ka, Papa!
Ang mga binti na ito ay higit, magkano, magkano, mas mahusay kaysa sa mga luma!
Ha! Tingnan mo ako! Kaya kong maglakad pabalik. Hup!
At... At tumalon pasulong!
Hup!
- Hindi ko magawa noon! - Huh?
Ooh, Papa! Nakikita mo ba ito? Kamukha ko lang siya.
Ano yan?
Pinocchio! Halika na. Bilisan mo. Bilisan mo.
Oh boy! Oh boy! Oh boy! Gusto ko itong mga bagong paa, Papa.
- Maaari ba tayong pumunta sa karnabal? - Hmm.
Marahil, Pinocchio. siguro.
Sa ngayon ay mayroon tayong gagawin.
- Trabaho? Gustung-gusto ko ang trabaho! - Hmm.
Papa, ano ang trabaho?
Oh, Pinocchio, pakiusap. Wala ng tanong.
Huh.
Tanga unggoy!
Aba!
Papunta na ako!
Ano ito? Anong ginagawa mo dito?
Ah!
Sinabi ko sa iyo na maglagay ng mga poster at gumuhit ng maraming tao.
Ang karnabal na ito ay magiging palayok! At ikaw?!
Hindi mo ba nakikita kung gaano kadesperado ang sitwasyon?
A ano?
Isang buhay na papet? Sigurado ka ba talaga?
Maari tayong mapunta muli sa tuktok nito!
Maaari tayong maging hari muli!
♪ Dati kaming hari ♪
♪ Maaari ba tayong maging hari ng dalawang beses? ♪
♪ Naliligo kami sa gatas Naglaro para sa mga diamante at seda ♪
♪ Minsan ♪
♪ Ngunit gusto namin ito ng dalawang beses! ♪
♪ Ang aking palabas ay isang magnet Para sa karamihan ♪
♪ Walang makalaban sa korona ni Volpe ♪
♪ Ngayon ang mga maliliit ♪
♪ Ngayon ang mga may asawa ♪
- Hoy! - ♪ Mas gusto si Garbo, Gardel, Valentino ♪
♪ boses ni Caruso ♪
♪ Jazz sa radyo ♪
♪ Kayo ang mga hari minsan ♪
♪ Mon dieu, maganda ba! ♪
♪ Kayo ay mga kabalyero ng gabi Puno ng kaluwalhatian at lakas minsan ♪
♪ Kaya't kunin natin ito ng dalawang beses! ♪
- ♪ Maniwala ka sa iyo! ♪ - ♪ Kami ang mga hari minsan ♪
♪ Maniwala ka sa akin! ♪
Ngayon ibaba mo na.
Higit pa. Ayan yun. Ayan yun.
Kaunti na lamang. Tumigil ka.
Ayan na tayo.
Napakagaling, anak. Napakahusay.
Papa, may hindi ko maintindihan.
Ano ito, Pinocchio?
Lahat may gusto sa kanya.
WHO?
Siya.
- Huh? - Lahat sila ay kumakanta sa kanya.
Gawa din siya sa kahoy.
Bakit siya ang gusto nila at hindi ako?
Halika dito, Pinocchio.
Minsan ang mga tao ay natatakot sa mga bagay na hindi nila alam,
ngunit makikilala ka nila at magugustuhan ka, at para doon, uh...
Handa ka na ba para sa paaralan?
Tapos may gusto akong ibigay sayo.
Ta-da!
Mahal ko ito, Papa!
mahal ko ito! mahal ko ito! mahal ko ito!
Ano ito?
Ito ay isang aklat-aralin.
Isang napakaespesyal na aklat-aralin.
Isa na pag-aari ng isang napaka-espesyal na batang lalaki.
Carlo, ang batang nawala sa iyo?
Uh huh.
Napakabuting bata ba niya, Papa?
Oo, siya noon.
At minahal mo siya ng sobra?
Ginawa ko.
Ako... ginagawa ko.
Tapos magiging katulad din ako ni Carlo!
Susunod ako at papasok sa paaralan, at ako ang magiging pinakamagaling
sa... kahit anong gawin nila doon.
Ipagmamalaki kita!
♪ Punta sa paaralan, pasok sa paaralan ♪
♪ Papasok sa paaralan, papasok sa paaralan Papunta ako sa paaralan ♪
go! go!
Siya ay umiiral!
Oh, ang panaginip na ito, ang kababalaghang ito ay umiiral!
Ikaw ay maganda, makikinang na baboon!
Dapat nasa akin siya.
Aba!
♪ Papasok sa paaralan, pasok sa paaralan Papasok sa paaralan, papasok sa paaralan ♪
Hup!
Paaralan! Naku, naku, naku, naku!
- Ano ang natutunan mo sa paaralan, Mr. Cricket? - Matututo kang magbasa at magsulat.
Matutunan mo ang multiplication tables!
Ano ang mga talahanayan ng pagpaparami?
Well, sabihin nating mayroon kang apat na cart, bawat isa ay may, eh, 27 mansanas.
Wala akong pakialam sa sinasabi ng table. Wala akong mansanas, at tumanggi akong magsinungaling!
Oh hindi. Math lang yan!
Kaya i-multiply mo ang apat at ang pito... four past seven? At nakukuha mo...
nalilito ako.
Parang ayoko na sa school, Sebastian.
Ah! Nahanap na namin siya!
Tingnan mo, Spazzatura! Ang aming himala!
- Ang aming sensasyon! - Hoy, panoorin mo!
Ang aming bituin!
WHO? Ako?
Oo, aking bituin!
Ako si Count Volpe! Ikaw ay napili!
Halina't makibahagi sa masaya, mapanlikha, walang malasakit na buhay karnabal
bilang bida sa aking puppet show!
Huwag kang makinig sa kanya, Pinocchio!
Nangako ka sa papa mo na papasok ka sa school!
Ay, oo. Nangako ako kay papa na papasok ako sa school.
Kita mo? Binigay niya sa akin ang libro ni Carlo.
libro ni Carlo? Oo! Oo!
Isang klasikal, kanonikal na gawain.
Nakikita kong intrinsically isang intelektwal ka!
Ngunit ngayon, ang pag-aaral ng libro ay hindi maihahambing sa pagsaksi sa malawak na mundo
gamit ang sariling mga mata mula sa ibabaw ng maluwalhating entablado.
Wow.
Makikita mo para sa iyong sarili ang lahat ng mga bansa sa lupa
habang nakayuko sila sa iyong paanan.
Ang bago kong paa!
Hindi! Hindi, teka!
Kailangan mong pumunta sa paaralan!
Oh pwede ba bukas?
Nanghihinayang, hindi.
Para sa nag-iisang araw ngayon
na ang aming cacophonous carnival ay bibisita sa iyong paligid,
ngunit kung kailangan mong pumasok sa paaralan, dapat kang pumasok sa paaralan.
Parang, Basura.
Kailangan nating maghanap ng iba
upang kainin ang lahat ng aming ice cream at popcorn at mainit na tsokolate.
- Mainit na tsokolate? - Oh hindi.
Oo naman!
Lahat ng mainit na tsokolate na maaari mong inumin at lahat ng mga laro na maaari mong laruin.
Ay boy, oh boy!
Okay lang naman siguro kung medyo ma-late ako sa school?
Oo, ayos lang. Wala man lang makakapansin.
Huwag kang makinig sa kanya, Pinocchio!
Ah, mayroon tayong huling detalyeng aasikasuhin.
Aba!
Mag-sign dito, dito, at dito. Kailangan ng panulat?
Hindi, Pinocchio! huwag!
Ganito?
Perpekto! Gagawin kitang maningning na parang bituin!
Sundan mo ako, anak ko!
Oh, ang sakit.
Napakasakit ng buhay.
Master Geppetto, gusto mo bang bumaba?
Oh, sa wakas!
Ang ating tagapagligtas ay naibalik.
Ay... I'm so sorry.
Ang iyong anak ay hindi nagpakita sa paaralan ngayon.
Ngunit umalis siya kaninang umaga. Ako... pinapunta ko siya doon.
Obviously, medyo dissident ang puppet.
Isang malayang nag-iisip, sasabihin ko.
- Uh, uh, uh, oo. - Mas mabuting hanapin mo siya.
Naniniwala akong makikita natin ang batang kahoy bukas sa paaralan.
Bukas? Ay, oo. Oo naman.
Ah!
Boy, ang karnabal sigurado ay engrande.
Paano ang tungkol sa ilang higit pang popcorn?
Oh, hindi na ako makakain ng isa pang kagat, Mr. Diavolo.
Mas mabuting pumasok na ako sa paaralan, sa palagay ko.
Manatili ka sandali, Pinocchio.
Ikinalulungkot kong pinaghintay ka, aking munting papet.
Ayoko ng tinatawag akong puppet.
Anak ko. Ang mga puppet ay ang pinakamahusay na mayroon!
Ang mga tuktok! Itaas ang iyong braso.
Ang mga puppet ay lubos na iginagalang sa bawat istasyon ng buhay.
Pero naisip ko na mas mabuting maging normal na bata.
Ay, hindi, hindi, hindi. Gustung-gusto ng mga tao ang mga puppet.
Tulad ng Il Diavolo, Columbina, Punchinello.
Siyempre, may isang papet na hari sa kanilang lahat!
Oh anak, gusto kong makilala ang lalaking iyon.
Pinocchio!
Teka. Ako yan!
Tama iyan. Ikaw ay isang kamangha-mangha! Isang himala.
Mamahalin ka nila!
WHO?
Ang mga tanga!
Ang kahanga-hangang mga bata ng mundo!
Itaas ang iyong binti. Mamahalin ka ng lahat at tatawagin ang iyong pangalan.
Pinocchio! Pinocchio! Pinocchio!
Pinocchio, ang buhay na papet!
Oh.
Isang isa at dalawa at...
♪ Ang gum ko, ang gum ko ♪
- ♪ I pop my bubble gum ♪ - Oo!
♪ sigaw ko ♪
♪ umiiyak ako ♪
♪ Para sa ice cream at para sa pie ♪
Pinocchio! Pinocchio!
Pinocchio!
Hindi.
libro ni Carlo.
Ano?
Doon.
Yung kanta. Paano niya nalaman ang kantang iyon?
♪ Malaya ako gaya ng hangin ♪
♪ Hindi, lumilipad ako! ♪
Sunod-sunod na bangungot.
♪ Popping, tapping, gumming ♪
♪ Ang iyong anak, ang iyong anak ay masaya na magkaroon ng... ♪
♪ Masaya! ♪
Yay! Pinocchio!
Salamat!
At lahat ng mga treat na iyon ay ibinebenta sa karnabal.
Salamat!
Pinocchio? Ano ang lahat ng ito?
Anong ginagawa mo?
Papa!
Bida ako, Papa! Isang bituin!
- Mahal nila ako! Tanggap nila ako! - Oh ano ka...
Tama na ang kalokohang ito. Dapat nasa school ka.
At paano mo nalaman ang kantang iyon?
Ikaw simian simpleton!
Aking bituin!
Nasaan ang aking bituin?
Salamat. Salamat.
Naku, napakabait mo.
Sinira mo ang libro ni Carlo, at hindi ka nag-aral! Bakit?
Nangako ka sa akin na magiging... parang... parang...
Carlo.
Oo.
Pupunta sana ako, Papa, pero... pero...
Oo, Pinocchio. Ano?
Sampung bandido ang lumabas sa mga palumpong at kinuha...
...sa mga palumpong, at kinuha nila ang libro.
Oh, ako... nakikita ko.
At saka anong nangyari?
Mayroon silang palakol, at gusto nila ng tsokolate.
Mainit na tsokolate!
Pinocchio, hindi ka dapat nagsinungaling sa akin.
ako ang papa mo!
Pero nagsasabi ako ng totoo!
Saka bakit lumalaki ang ilong mo?
Hindi!
Kasinungalingan, kasinungalingan, at marami pang kasinungalingan!
Hindi ako nagsisinungaling!
Titingnan mo ba?
Umalis ka!
Hindi ito panoorin!
Ngunit ito ay!
Unhand my carissimo, you carousing...
kleptomaniac!
Huwag mo siyang hawakan!
Ginawa ko siya!
At natuklasan ko siya!
- Hindi mo siya puppet. Akin sya! - Oh!
Marahil ay dapat nating...
Oh, hindi rin siya!
Siya ay isang aktor. Ang artista ko.
Ibigay mo siya sa akin!
Hindi kailanman!
oh mahal.
Napakasaya niyan, Papa!
Hindi!
Hindi...
Pinocchio.
Lumabas siya ng wala sa oras!
Ganyan ang mangyayari kapag hinayaan mong tumakbo ng ligaw ang iyong mga anak!
Patay na si Pinocchio.
Iyan ay maliwanag sa sinumang matalinong tagamasid.
Ngunit hindi ko alam na ang kamatayan ay hindi ang katapusan.
♪ Wala ka ♪
♪ Ang iyong buhay ay tumakas ♪
♪ Lahat ay mananaghoy sa iyo patay na ♪
- Narinig mo ba iyon? - Sinong nandyan?
- Akala ko patay na siya. - Pumanaw na siya. Nakita ko mismo ang papeles.
- ♪ Wala nang laman ♪ - Hello?
♪ At wala nang buto ♪
♪ Wala nang problemang humagulgol ♪
Lahat tama. So, nasaan tayo?
Kaninong deal?
Akin, tama?
Sige, boys, ante up.
- Ano ang limitasyon muli? - Dalawampu't ang limitasyon, ya mook.
Mayroon kang isang bagay sa ilalim doon, hindi ba?
Malamang may leibedik six.
- Sobrang nakakatawa. - Naglalaro ka ba?
- Mapula! - Gusto kong maglaro! Please, please, pwede ba akong maglaro?
Anong bahagi ng patay ang hindi mo maintindihan, schmendrick?
Ang boring diyan. Ayaw ko sa pagiging patay.
Uh-oh, ngayon nagawa mo na.
Ano yan?
Pinoproseso.
Puntahan mo si boss, anak.
Sa pamamagitan ng doon.
Makikita mo siya.
Bigyan mo ako ng freakin' ace, please.
Kamusta? Kamusta?
Sino ka?
Feeling ko kanina ka pa nandito.
Ako si Pinocchio. lalaki ako.
At sa tingin ko... patay na ako.
Ah oo. Nakita ko.
Ang batang kahoy na may hiniram na kaluluwa.
Kalokohan ng kapatid ko.
Ang sentimental na tanga.
Binigyan ka niya ng buhay, Pinocchio, noong hindi mo dapat ito taglayin.
Hindi hihigit sa isang upuan o mesa ang dapat.
Bilang isang resulta, hindi ka maaaring tunay, tunay na mamatay.
Ay boy, oh boy!
At... At mabuti iyon, tama ba?
Well, ibig sabihin ay hindi ikaw,
ni hindi ka magiging, isang tunay na batang lalaki tulad ni Carlo.
Ang isang bagay na ginagawang mahalaga at makabuluhan ang buhay ng tao, nakikita mo,
ay kung gaano ito kadali.
Oh.
Don't get me wrong, mamamatay ka
maraming, maraming beses.
Ito ay isa sa kanila.
Ngunit hindi sila tunay na kamatayan.
Mga waiting period lang.
May mga patakaran, nakikita mo.
Sa kabila ng pagbabalewala ng kapatid ko sa kanila.
Pareho kaming maghihintay na maubos ang buhangin.
Mananatili ka rito sa tabi ko nang mas matagal sa tuwing tatawid ka
hanggang sa katapusan ng panahon.
At pagkatapos, pagkatapos na maubos ang buhangin?
Pababalikin na lang kita sa bawat oras.
Nakita ko.
Well, kung ganoon, may itatanong sana ako sa iyo.
See you next time.
Hindi.
Ay, Pinocchio.
Niente. Wala tayong magagawa.
Natatakot ako na matigas ang katawan.
Well, lagi naman siyang matigas. Gawa siya sa kahoy.
Kahit patay na siya, kaya ko pa rin siyang i-book.
Ang lakas ng loob mo, ginoo!
Magpakita ng paggalang.
Nagpapakita ka ng paggalang sa akin at sa aking inaasahang quarterly na kita!
Mga ginoo, pakiusap.
Hindi ito oras para sa iyong maliliit na hinaing.
Paano mo balak itapon ang bangkay?
Isang bangkay? saan?
Pinocchio! Ikaw ay buhay!
Siya ay imortal!
Mabuhay ang sining!
Ito ay isang himala.
Dahan dahan lang anak.
Sumandal ka sa akin.
Uuwi na kami.
Uh, uh, uh. Sandali lang.
May legally binding contract ako.
Pinirmahan ng parehong artist at management.
Magpe-perform siya, o may utang ka sa akin ng sampung milyong lire!
Well, katawa-tawa.
Nakangiting araw lang.
Signature pa rin niya 'yun diba?
Iginuhit ko iyon.
Haha!
Hinihiling ko ang buong pagbabayad sa harap ng batas,
kabilang ang transportasyon, transmutation, lahat ng hinaharap na kumakatawan...
Nauuna ang ating bansa.
Hindi pwedeng patayin ang batang ito.
- Siya ang perpektong sundalo. - Hmm?
Dapat siyang italaga sa mga kampo ng kabataan ayon sa batas.
Matuto kang lumaban,
at magpaputok ng sandata, at maging isang tunay na batang Italyano.
Ngayon... kailangan na nating umalis.
Kailangan talaga naming pumunta.
Mag-uusap tayong lahat mamaya, sigurado ako.
Hindi sa akin, sir. Magsalita sa aking mga abogado!
Ano... Anong araw. Anong araw!
Isang masayang araw!
Ano ang gagawin natin?
Oh, huwag kang mag-alala, Papa.
Pupunta ako sa digmaan. Mukhang masaya ito.
Matututo akong lumaban at magpaputok ng sandata at magmartsa tulad ng...
Hindi, Pinocchio.
Ang digmaan ay hindi masaya!
Ang digmaan ay hindi maganda. digmaan...
Inilayo sa akin ng digmaan si Carlo.
Tapos hindi na lang ako pupunta.
Ngunit kailangan mong pumunta ngayon. Iyon ang batas.
Kahit na ito ay isang bagay na masama?
Oo, lahat tayo ay kailangang sumunod sa batas gustuhin man natin o hindi.
Bakit?
Wala akong sapat na oras o pasensya para ipaliwanag iyon sa iyo. ako... ako...
Malaki ang utang na loob ko sa lalaking iyon.
At ikaw... dadalhin ka sa malayo at ire-recruit sa military youth camp.
At ngayon... tingnan mo ngayon kung ano ang naging dahilan mo sa akin.
Ginawa kitang matulad kay Carlo.
Bakit hindi mo kayang maging katulad ni Carlo?
Hindi kasi ako si Carlo.
Ayokong matulad kay Carlo.
- Si Carlo ay... - Tama na!
Napakabigat mo.
Oh.
Hindi lumaki ang ilong niya.
Ano yan?
Nung tinawag niya akong burden, hindi naman lumaki ang ilong niya.
Ganun talaga ang nararamdaman niya.
Ayokong maging pabigat.
Ayokong masaktan si Papa at sigawan ako ng ganun.
Ay, Pinocchio.
Minsan ang mga ama ay nakadarama ng kawalan ng pag-asa tulad ng iba.
At sinasabi nila ang mga bagay,
mga bagay na iniisip lang nila ang ibig sabihin sa sandaling ito.
Ngunit sa paglipas ng panahon, natutunan nila na...
well, na hindi talaga nila sinasadya.
Naiintindihan mo ba?
Hey. Hoy, saan ka pupunta?
May plano ako.
- Pinocchio, ano... anong ginagawa mo? - Makikita mo!
Pupunta ako sa carnival.
Sa ganoong paraan, matutulungan ko si Papa, at hindi ako sasama sa digmaan.
Mag-iiwan ako ng note sa kanya na nagpapaliwanag ng lahat.
Hindi, Pinocchio, huwag mong gawin ito.
Oh, yun...
Hindi! Hindi!
Hmm.
Hindi! Hindi, huwag gawin ito!
Sabihin mo sa kanya na padadalhan ko siya ng pera.
At sabihin sa kanya na mahal ko siya.
At hindi na ako magiging pabigat.
Hindi!
ha?
Ano ito?
Ano ang gusto mo sa gitna ng...
Aking minamahal na bituin!
Paano ako matutulungan?
Kung magtatrabaho ako para sa iyo, makakalimutan mo ba ang pera na gusto mo sa aking papa?
ha?
Oh, talagang, mahal kong anak.
At ipapadala mo ba sa kanya ang aking bahagi ng kita?
I-clear ang accounting sa lahat ng paraan.
Fifty-fifty, pababa sa gitna.
Oh.
Bumangon ang lahat!
Aalis na kami!
Oh.
Ang sakit.
Pinocchio. Anak.
Gusto ko lang sabihin...
Pinocchio!
Oh!
Maliit na kuliglig.
Wala na siya! Sa karnabal!
Pinocchio!
Kunin! Kunin!
Oh.
Paano ko siya mahahanap?
Oh, ngayon gusto mo siyang hanapin?
Pagkatapos ng lahat ng sinabi mo. Pagkatapos mong tawagin siyang pabigat!
Isang pabigat?!
Bakit ka bulag?
Kaya talagang bulag!
Mahal ka ng batang lalaki.
Marami siyang dapat matutunan, ngunit mahal ka niya kung sino ka.
Papatayin ka ba kung gaano karami ang ginawa mo para sa kanya?
Dapat kang magsimulang kumilos bilang isang ama. Isang tunay na ama!
Hindi isang matandang matigas ang ulo na kambing na abalang-abala sa pag-ungol at pag-iyak sa kanyang mga pagkatalo...
"Ako, ako, ako, kawawa ako!"
...na hindi niya makita ang tunay na pagmamahal na mayroon siya!
Baka ako ay isang bug, ginoo,
ngunit mayroon akong isa o dalawang bagay na ituturo sa iyo tungkol sa...
Hoy! Saan ka pupunta?
Pagkatapos ng anak ko!
Paumanhin... Kung maaari, sa... marahil ay dapat nating... Teka!
♪ Kumusta, Tatay ♪
- ♪ Mio papa ♪ - Teka! Teka! Teka!
♪ Oras na para magpaalam ♪
♪ Hanggang kailan ako pupunta? Malayo ba? ♪
♪ Walang nakakaalam, walang makakapagsabi ♪
♪ Kung nawala ako ng matagal, mahabang panahon ♪
♪ Mag-iimpake ako ng magandang piraso ng ningning ♪
♪ Ang huni ng mga ibon na may mga kampana ♪
♪ Mga guhit ng plum, dalawang bag ng shell ♪
♪ Ang amoy ng tinapay, isang patak ng alak ♪
♪ Ang iyong alaala, ama ko ♪
♪ Paalam, aking papa ♪
♪ Kumusta, Tatay ♪
♪ Tatay ko ♪
♪ Oras na para magpaalam ♪
♪ Handa na akong pumunta, malayo ang pupuntahan ♪
♪ Ngayon alam ko na magiging bukol ♪
♪ Mawawala ako nang matagal ♪
♪ Pipili ng maraming taluktok na akyatin ♪
♪ Baka makakita ako ng iyak ng kamelyo ♪
♪ Mapanganib na mga pirata na may itim na mata ♪
♪ Ulan man o umaraw, isaisip ko ♪
♪ Ang iyong alaala, ama ko ♪
♪ Paalam, aking papa ♪
Ah!
♪ At habang nagsusugal ako sa aking mahaba, mahabang pag-akyat ♪
♪ Kumapit ako nang mahigpit sa aming pinakamahusay na mga oras ♪
♪ Mata sa ulan, pilit kong itinatago ♪
♪ Luha ng batang hindi dapat umiyak ♪
♪ Forevermore, I'll keep in mind ♪
♪ Ang iyong alaala, ama ko ♪
♪ Paalam, aking papa ♪
♪ Ipinaglalaban ko ang lupa ♪
♪ Lumalaban ako sa ibang bansa ♪
♪ Ipaglalaban ko hanggang dulo Glory to Italy! ♪
♪ Ang watawat sa kamay para sa amang bayan ♪
♪ Il Duce, Il Duce Kami ay umaawit at nagdarasal ♪
♪ Ang abot-tanaw sa paningin ♪
♪ Tumayo, sundan ang liwanag ♪
♪ Parang agila na pumailanglang Mahusay at malaya ♪
♪ Magmamartsa ako sa landas tungo sa tagumpay ♪
♪ Matapang kami! ♪
♪ Bata pa tayo! ♪
♪ Italia, maging masaya ♪
♪ Italia, malakas kami! ♪
Salamat! Salamat! Salamat!
Mabuhay si Benito Mussolini, aming pinuno!
Buhay! Buhay! Buhay!
Isang huling hinto lang.
Huwag kalimutang ipadala ang aking bahagi ng pera pabalik sa bahay kay Papa.
Naku, hindi ko pinangarap na makalimot.
Kita mo? Limampu't limampu...
bawasan ang mga gastos, transportasyon, at promosyon.
ha?
Bukas pumunta kami sa isang maliit na bayan sa tabi ng dagat. Catania.
At doon kami magtatanghal para sa kanyang kamahalan, Il Duce.
Ang matamis?
Hindi, ang pinakamaliwanag kong bituin.
Ang aming walang takot na pinuno, Il Duce, Benito Mussolini!
Narinig niya ang aming ginawa at pupunta siya upang makita kami! Oh!
Siya at ako ay napakalapit.
Nandito na kami sa Roma.
Siya iyon, doon sa likod.
Ipagmamalaki mo kami ng papa mo.
Proud.
Paumanhin, ginoo.
Catania. Pupunta ka ba dun?
Pwede... Pwede mo ba akong ihatid doon?
Pakiusap?
Tawid lang ng kipot.
Hindi yan ang dagat sa labas.
Ito ay isang libingan!
Mahal... Ay...
Ang dogfish, bumangon mula sa nagyeyelong kailaliman
upang kunin ang parangal nito sa dugo at bakal.
Isang halimaw na kasing laki ng 20 barko,
puno ng gutom at galit.
Oh pakiusap. Mga kwentong pambata lang yan.
Kapitan,
ang aking anak ay nasa kabilang bahagi ng golpo.
Bukas na siya magpe-perform.
Ito lang ang meron ako sa mundo.
Kunin mo. Sa iyo ito.
Gusto ko lang siyang makita ulit.
Hakbang at lumiko. At humakbang at lumiko.
At magmukhang buhay at humakbang.
- Hakbang. Hakbang. - Maaari ba akong magpahinga sandali?
Hindi. Ang iyong tempo ay nagiging palpak at pabilog.
Walang pahinga kahit ano.
Limang minuto, pakiusap.
Tatlong minuto.
Ooh.
Okay na ba ang pakiramdam mo, Pinocchio?
Nag-aalala kami.
Mukha kang pagod at pagod.
Kailangan mo ng magandang mahabang pahinga.
At ang ilang pantalon at isa pang tenga ay hindi rin masakit kung tatanungin mo ako.
Bakit hindi ka umuwi at bisitahin ang papa mo sandali?
Hindi ito lugar para sa iyo.
hindi ko kaya.
Kailangan kong patuloy na magtrabaho at magtrabaho at magpadala ng pera.
Oo...
Ang totoo ay
Ginagamit ka ni Count Volpe.
Wala siyang pinadala kahit isang sentimo sa tatay mo.
Ano?
Itinatago niya ang lahat ng pera para sa kanyang sarili.
Wala siyang pakialam sayo.
Hindi ka niya paborito.
Paborito niya ang Spazzatura.
Siya ay palaging. Siya ay isang henyo.
Hindi! Hindi magsisinungaling sa akin si Count Volpe.
Ako ay... ako ang kanyang bituin!
Kayo... inggit lang kayong lahat!
Ugh.
Sa tingin mo mahahanap natin siya, Sebastian?
Aking Pinocchio?
Oo. Kita mo...
♪ Gustong sabihin ng aking mahal na ama ♪
♪ "Hop to the top of the day" ♪
♪ "Ang mga patak ay madaling lunukin" ♪
♪ Gustong sabihin ng aking mahal na ama ♪
Hanggang sa muli nating pagkikita!
♪ "Pahiran mo ang iyong mga luha At ayusin mo ang iyong mga kalungkutan ♪
♪ Para hindi malunod ang sarili sa pagnanais..." ♪
Ha ha! Ako to!
- Tingnan mo, narito siya! - Siya ito! Siya yun!
- Ito ay Pinocchio! Hayaan mong kausapin ko siya. - Salamat. Naku, napakabait mo.
Hindi muna ngayon, pasensya na.
Wala kang kwenta...
...mangy, baliw na unggoy!
Hmm?
Anong pinagsasabi mo sa kanya, ha?
Sa gabi bago ang malaking pagtatanghal, maaari mong gastos sa akin ang lahat!
Alam mo kung sino ang darating? May ideya ka ba?
Natagpuan kita sa ilalim ng hawla na iyon sa ulan.
Iniwan ka doon para mamatay.
Walang may gusto sa iyo, at iniligtas kita.
Iniligtas kita!
Dapat hinayaan kitang mamatay!
Hoy! Tigilan mo yan!
Huwag mo na siyang sasaktan!
Hindi ito bagay sa iyo, Pinocchio. Isa kang bituin. Magsanay sa iyong mga hakbang.
Hinihiling ko na huminto ka!
Ikaw ang nagsabi! Ako ang bida sa palabas na ito,
at hindi ko ipapagamot sa ganitong paraan ang aking costar.
At ano itong nababalitaan kong walang pera ang papa ko?
Baka umuwi lang ako ngayon at tanungin siya.
Ano sa tingin mo tungkol diyan?
Maaari kang magtanghal sa Il Dolce mismo.
Sa tingin ko hindi mo naiintindihan ang ating relasyon, ang aking maliit na panganib sa sunog.
Ako ang puppeteer.
- Uh! - Ikaw ang papet.
Ako ang master.
Ikaw ang alipin!
At gagawin mo ang utos ko
hanggang sa mabulok ang iyong kahoy na katawan,
at ginagamit kita upang painitin ang aking pugon!
Oh.
Maaaring wala kang mga string,
pero kontrolado kita.
Sumunod ka sa akin.
Naiintindihan mo ba?
basura.
Alam ng isang anak kung kailan buhay ang kanyang ama.
Hahanapin niya tayo, makikita mo.
Wala kang dapat ipag-alala.
Madali para sa iyo na sabihin.
Nagdi-dinner kami ngayong gabi.
Napakaswerte natin!
Oh, Kamahalan!
Isinulat ko ang numerong ito para lamang sa iyo.
Gusto ko ang mga puppet.
- Hoy, Basura. - Hmm?
Alam mo, sa tingin ko dapat nating gawing espesyal ang malaking showstopper na ito
para sa pinakamahalagang Dolce ngayong gabi.
- Huh? - Nakakuha ako ng ilang magagandang ideya.
Tiyak na gagana iyon.
Good luck, aking puppet.
Pasayahin ang Duce, at bibigyan kita ng kaluwalhatian.
Naku, bibigyan namin siya ng palabas na hindi niya makakalimutan.
♪ Ipinaglalaban ko ang lupa ♪
♪ Lumalaban ako sa ibang bansa ♪
♪ Para sa baby-poops-hiyang-pants Doon sa harap ko ♪
- ♪ Ang tae sa kamay, para sa amang bayan ♪ - Tae?
Oo. Poop, Your Excellency.
♪ Il Duce, Il Duce Go amuyin mo ang iyong mga umutot at manalangin ♪
♪ Kainin mo ang iyong mga booger, ang iyong putik Makukuha mo rin ang akin ♪
- Tae! tae! tae! tae! - Ah!
♪ Tulad ng isang bag ng tae Magnificent at libre ♪
♪ Umuutot ka sa banyo ng mga lalaki ♪
♪ Isa kang tae! ♪
♪ Bata pa tayo! ♪
♪ Eat caca, big baby Eat caca, we are strong! ♪
Itong mga puppet, hindi ko gusto.
barilin mo siya!
At sunugin ang lahat.
Oh, hi! Ako to!
Ugh, siya na naman.
Hindi ako pwedeng mamatay!
Alam namin.
hindi ako pwedeng mamatay.
hindi ako pwedeng mamatay!
Sa pamamagitan ng pinto.
Maniniwala ka ba?
Nakatakas ako sa digmaan, bala, sunog...
nasagasaan ako!
Maaari akong mapatay ng marami!
Ako ang pinakamaswerteng lalaki sa mundo.
Sa nakikita ko, kinasuhan ka ng isang kakila-kilabot na pasanin.
ha? Isang pabigat?
Hindi ako.
Nakakakilabot na sabihin sa isang lalaki.
Ang buhay ay maaaring magdulot ng matinding pagdurusa.
At ang buhay na walang hanggan ay maaaring magdulot ng walang hanggang pagdurusa.
Aw, hindi naman kasing sama ng lahat ng iyon.
Oo, medyo natatalo ako sa bawat oras,
pero pagkabalik ko, uuwi na ako sa papa ko.
Ah, pero, Pinocchio, paano kung hindi mo na makita ang iyong ama?
Siyempre gagawin ko.
Bakit ayaw ko?
Habang mayroon kang buhay na walang hanggan,
ang iyong mga kaibigan, ang iyong mga mahal sa buhay, sila ay hindi.
Ang bawat sandali na ibinabahagi sa kanila ay maaaring ang pinakahuli.
Hindi mo alam kung gaano katagal mo kasama ang isang tao hanggang sa mawala siya.
ha? Ako... hindi ko maintindihan.
Pwede... Masasabi mo pa ba?
Pakiusap? Hindi! Hindi! Hindi!
Aha!
Sabi ko na nga ba! Nabuhay kang muli.
Kumusta, Candlewick.
Karamihan sa atin, mayroon lamang tayong isang buhay na ibibigay para sa ating bayan, ngunit ikaw...
wala kang limitasyon!
- Ako? - Oo!
Ikaw!
Sundin ang aking mga utos, matutong sumunod, at ikaw ay magiging perpektong sundalo.
Pero papa ko...
Uuwi kang bayani.
Kahit sinong ama ay ipagmamalaki ang gayong anak.
Nandito na tayo.
Wow!
Ano ang lahat ng ito?
Ang Elite Military Project para sa Espesyal na Makabayang Kabataan.
- Ano ang isang piling tao? - Tayo ay.
Matuto tayong maging mga elite na sundalo!
Matuto? Parang school?
Upang... Magbasa at magsulat at gawin ang mga bagay na pagpaparami?
Nakakatawa ka.
Makinig ka.
Nag-uulat sila ng mga pagalit na eroplano sa lugar.
Ngunit ipagpapatuloy namin ang mga pagsasanay bukas.
May takot ba sa kalaban dito?
- Uh huh! - Hindi po!
Mm-mm.
Mabuti.
Maaari kayong mga lalaki, ngunit mayroon kayong mga puso ng mga lalaki.
Bukas, magsanay ka para sa kaluwalhatian ng Italya!
Bukas, ipagmamalaki mo ang iyong amang bayan.
Pinocchio. Pinocchio.
Oo?
Ano sa palagay mo ang ibig sabihin ng aking ama tungkol sa mga eroplanong iyon?
hindi ko alam.
Hindi ko pa rin talaga maintindihan kung ano ang ginagawa namin dito.
Naghahanda kaming maging sundalo. Para sa digmaan.
Pero sabi ng papa ko masama ang digmaan.
Duwag kasi yun.
Duwag? Papa ko?
Well, takot siya sa digmaan, di ba?
Sabi ng tatay ko kung takot kang mamatay para sa bansa mo, mahina ka.
duwag ka.
Natatakot ka ba?
Hindi naman ako natatakot.
Well, hindi rin ako. O ang papa ko.
- Mahilig ako sa digmaan. - Mas mahal ko ito!
Gustung-gusto ko ito dalawampu't apat na pito, araw-araw at anumang oras!
- Ako rin! - Well, makikita natin ang tungkol diyan, hindi ba?
Ipapakita ko sa kanya na hindi ako duwag.
Gagawin ko siyang magustuhan ko.
Alam mo, mahal ng lahat ng ama ang kanilang mga anak, ngunit...
minsan ang mga ama ay nakadarama ng kawalan ng pag-asa, tulad ng iba.
At sinasabi nila ang mga bagay na iniisip lang nila na ibig sabihin sa sandaling ito.
Ngunit sa paglipas ng panahon, natutunan nila na hindi nila ito sinasadya.
At maaari ka pa nilang tawaging mga pangit na bagay tulad ng isang pasanin o isang duwag,
pero sa loob...
mahal ka nila.
Takot ka ba?
Ng mamatay?
Ako? Nah.
Namatay ako ng ilang beses.
Ayos lang.
Mayroong mga kuneho at laro ng baraha at maraming buhangin.
Asul na buhangin.
Kakaiba ka.
Walang mas kakaiba kaysa sa iyo, kaibigan!
Ako... natutuwa akong nandito ka.
Ako rin.
At gaya ng lahat ng dakilang imperyo,
ang kapalaran ng Italya ay huwad
sa lakas ng kabataan nito.
Ngayon, makikita mo ang iyong unang lasa ng digmaan.
Bubuo ka ng dalawang koponan.
Sa gitna ng larangan ng digmaan ay isang tore.
Ang unang koponan na maglagay ng kanilang bandila sa tuktok ng tore ay mananalo.
At tandaan,
kahit sino ang nasa kabilang team,
kaaway mo sila.
Nawa'y manalo ang pinakamahusay na tao
at magdala ng kaluwalhatian sa kanyang pangkat at karangalan sa ating lahat.
Ang mga rifle ay puno ng pintura.
At ang mga granada, confetti.
Markahan ang iyong pagpatay, mga lalaki.
Para sa Italy!
Hoy!
Panoorin mo!
W... Teka!
Halika, boys! Tara na!
- Pumunta ka! Go! - Mag-charge!
- Tingnan mo! - Oh!
Mas mabilis! Sundan mo ako!
Kunin mo ito.
Pareho kayong nandito. Bakit?
Pareho tayong nanalo, Padre!
Oh. Ganoon ba?
At paano ka nakarating sa konklusyon na iyon, maaari ko bang itanong?
It was a tie.
Mabilis kaming umakyat pareho.
Napakahusay, kung gayon.
Candlewick...
... shoot ang puppet.
Ngunit, Ama...
ito ay isang tunay na baril.
Kunin ang iyong kaluwalhatian, anak!
Abutin ang puppet!
Kunin ang iyong mga posisyon sa mga parapet.
Ipagtanggol ang sentro.
Para sa Italy!
Inaatake tayo!
Sinabi ko sa iyo na barilin mo ang puppet!
Hindi! Hindi ko hahayaang gawin mo ito!
Buong buhay ko, Ama, sinusubukan lang kitang pasayahin.
Ngunit hinding-hindi ko gagawin!
Tama ka.
Ako ay payat at mahina at mahina, parang mitsa ng kandila.
Laging natatakot.
Pero kahit ganun, sa lahat ng takot na nararamdaman ko, kaya kong humindi sayo.
kaya ko yan.
Hindi ako natatakot na humindi. Ikaw ba?
Ang dumi duwag!
Oo, mahina ka!
Hindi kita anak!
Candlewick!
Puppet!
Sa iyong mga paa.
Oras na para sa huling aralin.
ngayon,
malalaman mo kung ano ang tunay na paglilingkod sa amang bayan!
Ah!
Ah! Pinocchio! Pinocchio!
Kumusta, aking munting rebelde.
Nahanap na rin kita sa wakas.
Nawala ko lahat.
At ngayon gagawin mo rin.
ha?
Candlewick!
Hello, aking bituin.
Hindi! Nasaan ang Candlewick?
basura! Pakiusap! Tulungan mo ako!
Ako lang ang meron siya sa mundong ito, ang kawawa.
Napatawad ko na siya.
Pero ikaw! Nilustay mo ang lahat!
Bigyan mo ako ng tanglaw na iyon, Spazzatura!
basura!
Ah! Bigyan mo ako niyan, ikaw mangy unggoy!
Bitawan mo ako!
Wala bang halaga ang kontrata natin?
Gagawin ko ang aking bahagi,
at ikaw, masusunog ka.
Magsunog ng maliwanag!
Parang bituin!
Hoy, ang init!
Mas masahol pa sa tsokolate!
Ow! Ow!
Tulong!
Pakiusap! Tulong!
Tulong! Ow!
Tulong!
Ah!
Aba!
Paano mo nagawa sa akin ito?
At para sa isang puppet?
Kasuklam-suklam na laro ng kalikasan!
Hindi mo na ako ipagkakanulo!
basura!
basura.
Makikita ko pa kaya si papa?
ha?
Tingnan mo! Isang isla!
lumangoy!
Aba!
ha?
Ugh.
♪ At kung tumingin ka sa akin ngayon ♪
♪ Sobrang bilis ng paghilom ng puso ko ♪
Tatay? Tatay!
♪ At kung hinawakan mo ako agad ♪
♪ kumpleto na ako sa wakas ♪
♪ Sa wakas ♪
Papa!
Ikaw ay buhay!
Pinocchio!
Oh.
Aking Pinocchio.
Nakakasakit ang pag-ibig.
Magiging okay ka, Papa.
Pagkatapos mong gumaan ang pakiramdam, uuwi na tayo. Sige?
Hindi, Pinocchio, hindi.
Walang pagtakas mula sa kinatatakutang halimaw na ito.
Dumarating siya na naghahanap ng init ng araw bawat dekada o higit pa.
Malapit na itong lumubog pabalik sa kailaliman
ng pinakamadilim, pinakamalamig na karagatan kung saan ito naninirahan,
at kakaladkarin tayo nito kasama niya.
Diyos ko! Heto na!
Sundan mo ako!
Sabayan ka? saan?
Hanggang sa parola at kalayaan!
Ang mga butas ng suntok! Maaari tayong umakyat sa kanila!
Pero tayo... hinding-hindi natin maaabot. Ito ay... Napakalayo nito!
Makakatulong si Pinocchio!
Pinocchio, tingnan mo.
Makinig ka. Makinig ka. Okay, kailangan na nating umakyat...
Ano ito, Pinocchio?
Oh, Papa, galit ako sa iyo!
Ano? Well, ano ang gagawin mo...
At galit din ako sa iyo, Spazzatura. At ikaw, Sebastian J. Cricket!
Oo, nakikita ko! Minsan lang, magsinungaling, m'boy!
Oo, yun lang! kasinungalingan!
Ang pangalan ko ay Panucchio!
Higit pa, Pinocchio!
Gusto ko ang amoy ng sibuyas!
I love... I love war!
Gusto kong makulong dito magpakailanman at magpakailanman!
Ayan yun!
Umakyat ngayon! Lahat, umakyat!
Magmadali! Halika na!
ano ka...
Oh.
Oh. Ngayon steady on... Whoa!
Oh. Oh. Oh aking salita. oh mahal.
Whoa. Hawakan mo. Whoa.
Ayan yun!
Huwag kang tumingin sa ibaba, Pinocchio!
Tingnan mo ako!
Tignan mo papa mo!
Ah!
Babahing siya! Magmadali!
Ah!
Hindi! Hindi! Ah!
Nakuha na kita, anak.
Maghintay, aking anak!
- Ah! - Tulong! Tulong!
Ah.
Uh-oh.
Aba!
Oh hindi! Pinocchio!
Papa!
Ito ay darating para sa amin! Mabilis!
Halika, Spazzatura. Kaya mo yan!
Ah!
Ah! Ah! Ah!
Oo, mas mabilis, Basura!
Maghintay ka!
Ah!
Hindi, hindi ngayon!
Ibalik mo ako ngayon! Pakiusap!
Kailangan kong bumalik para iligtas ang papa ko.
Alam mo ang mga patakaran, Pinocchio.
Dapat bumagsak ang lahat ng buhangin bago ka makabalik.
Walang oras! Siya ay namamatay!
Ang mga tuntunin ay mga tuntunin,
at kung sisirain natin sila,
may malalang kahihinatnan.
Kung babalik ka ngayon, sa lalong madaling panahon,
magiging mortal ka.
Maaari mong iligtas si Geppetto,
ngunit mamamatay ka, Pinocchio,
at ito na ang iyong huling buhay.
wala akong pakialam!
Ibalik mo ako!
Gawin mo!
Hindi ako, batang kahoy.
Labagin ang mga patakaran. Hatiin sila.
Kung sigurado ka.
Ngayon, pumunta ka sa iyong ama, anak.
At sulitin ito.
Ah!
Ginawa namin ito!
hindi ako makapaniwala!
Ah.
Pinocchio.
Anak ko. Anak ko.
Gumising ka, Pinocchio.
Gaya ng dati!
Tayo!
ayos ka lang. Ikaw... Ikaw...
Narito ka.
Mahal kong anak.
Hindi mo ba ako nakikita?
Ikaw ay... Buhay ka.
Malaya ka na. ako...
Kailangan kita.
Anak.
Master Geppetto.
Nais kong bigyan ka lamang ng kagalakan.
At ginawa mo.
Nagbigay ka ng saya sa akin.
Ang gayong kakila-kilabot, kakila-kilabot na kagalakan.
Pakiusap, ibalik mo siya sa akin.
Para iligtas ka, naging totoong bata siya.
At ang tunay na lalaki ay hindi bumabalik.
Alam ko yan.
Alam ko! Pero...
Hindi ito makatarungan!
Sa mundong ito, nakukuha mo ang ibinibigay mo, remember?
At ang batang ito ay nagbigay ng...
Well, binigay niya lahat ng kaya niya!
Sinabi mo kung dapat kong gampanan ang aking mga tungkulin at gawing mabuting bata si Pinocchio,
patnubayan mo siya sa paggawa ng tama, papayag ka sa akin ng isang hiling.
Ginawa ko.
At nagawa mo ba ang gawaing ito?
Sige! ayos lang. Kaya siguro hindi ako gumawa ng napakahusay.
Siguro medyo nagulo ako o... marami,
ngunit, mabuti, sinubukan ko ang aking makakaya, at iyon ang pinakamahusay na magagawa ng sinuman.
Tinuruan ako ni Pinocchio.
I mean, itinuro ko sa kanya, at pagkatapos ay itinuro niya ito pabalik sa akin.
At alam mo kung bakit? kasi...
Dahil magaling siya.
Kung gayon, marangal na kuliglig,
pumili nang matalino.
Well, gosh darn it!
Sana mabuhay siya!
Magaling.
Maliit na batang lalaki na gawa sa pine,
nawa'y sumikat ka kasama ng araw
at gumala sa lupa.
Maging anak niya.
Punan ang kanyang mga araw ng liwanag...
...kaya hindi na siya mag-iisa.
Pinocchio.
Ang anak ko.
Sinubukan kong gawin kang isang taong hindi naman ikaw.
Kaya wag kang Carlo o kahit kanino.
Maging eksakto kung sino ka.
ako...
Mahal kita
eksakto tulad mo.
Pagkatapos ako ay magiging Pinocchio.
At ikaw ang magiging papa ko.
Gagawin ba iyon?
Pwede na yan.
Aw.
Oh.
Ang buhay ay napakagandang regalo.
At ganoon din ang naging buhay namin.
Checkmate!
Hindi na namin nakita ang wood sprite.
Matanda na si Geppetto.
Hindi ginawa ni Pinocchio.
At sa paglipas ng panahon, umalis si Geppetto.
Isang umaga ng taglamig, nakita ako ni Pinocchio sa may bintana.
Hindi na ako gumagalaw.
Kaya inilagay niya ako sa isang kahon ng posporo, at dinadala niya pa rin ako.
Sa mismong puso niya.
Nakipagsapalaran siya sa mundo.
At ang mundo, naniniwala ako, niyakap siya pabalik.
Medyo matagal ko na siyang hindi naririnig.
Mamamatay ba siya sa huli?
Sa tingin ko.
At baka iyon ang dahilan kung bakit siya tunay na lalaki.
Kung ano ang mangyayari, mangyayari.
At pagkatapos, wala na kami.
Magpapatuloy ka ba, o maglalaro ka ba?
Tutol ka ba?
Kinuwento ko ang buhay ko!
Ito ay isang magandang buhay!
Ah, sapat na.
Hit it, boys!
♪ Gustong sabihin ng aking mahal na ama ♪
♪ "Hop to the top of the day" ♪
♪ "Ang mga patak ay madaling lunukin" ♪
♪ Ang aking mahal na ama ay gustong sabihin na "Palisin mo ang iyong mga luha at ayusin ang iyong mga kalungkutan ♪
♪ Upang hindi malunod ang iyong kaluluwa ♪
♪ Nagnanais ng mas magandang bukas" ♪
♪ Gusto mong mag-isip ng maliwanag ♪
♪ Gusto mong mag-isip ng tama ♪
♪ Isang bituin na nahuhulog, pababa, pababa Hindi sinisira ang gabi ♪
♪ Gusto mong mag-isip ng maliwanag Kahit anong gawin mo ♪
♪ Dinadala ka ng mga anino pababa, pababa, pababa ♪
♪ Dimming lahat ng liwanag Habang sinusubukan mong umakyat ♪
♪ Para sa buhay ay may nakakatawang paraan Ng pag-ikot at pag-ikot ♪
♪ Sa isang sakay ito ay pupunta, isang araw magkatabi Isang araw ay baligtad, pababa, pababa ♪
♪ Maaari mong gawin itong tama ♪
♪ Sulit ang magandang laban ♪
♪ At kung ilang araw ay may mga down at lows Buksan ang iyong mga armas sa mas mahusay ♪
♪ Bukas ♪
♪ Isang lumulutang na himig ay nasa himpapawid ♪
♪ Ang mga simpleng bagay na gusto mong ibahagi ♪
♪ Isang bakas ng liwanag Isang kawan ng mga maya ♪
♪ Kahit anong mataas ang lakas ng loob mong sundin ♪
♪ Buksan ang iyong mga kamay para sa mas magandang bukas ♪
♪ Bukas ♪
♪ Gusto mong mag-isip ng maliwanag ♪
♪ Gusto mong mag-isip ng tama ♪
♪ Upang hayaan ang iyong puso na kumanta, kumanta, kumanta ♪
♪ Sa isang gabi ng tag-araw ♪
♪ Gusto mong mag-isip ng maliwanag ♪
♪ Kahit anong gawin mo ♪
♪ Kapag ang mga string ay naging zing, zing, zing ♪
♪ Lumipad nang mataas kasama ang banda Bumangon ka lang at umindayog ♪
♪ Maaari mong gawin itong tama ♪
♪ Sulit ang magandang laban ♪
♪ At kung ilang araw ay may mga down at lows ♪
♪ Buksan ang iyong mga braso para mas mabuti ♪
♪ Bukas ♪
♪ Watercolor sa Mayo ♪
♪ Pagpinta ng lilang kalangitan ♪
♪ Isang panulat, isang linya, isang ilog ♪
♪ Mga stroke sa isang mandolin ♪
♪ Naglalaro ng mahinang buntong-hininga ♪
♪ Ito ang mga simpleng bagay na mahalaga ♪
- ♪ Gusto mong mag-isip ng maliwanag ♪ - ♪ Maliwanag ♪
- ♪ Gusto mong mag-isip ng tama ♪ - ♪ Tama ♪
♪ At hayaang kumanta, kumanta, kumanta ang iyong puso ♪
- ♪ Sa isang gabi ng tag-araw ♪ - ♪ Gabi ♪
♪ Gusto mong mag-isip ng maliwanag Kahit anong gawin mo ♪
♪ Teeny bells goding, ding, ding ♪
♪ Tumatawa sa hangin Saranggola sa isang string ♪
♪ Para sa buhay ay may nakakatawang paraan Ng pag-ikot at pag-ikot ♪
♪ Sa isang sakay ito ay pupunta, isang araw magkatabi Isang araw ay baligtad, pababa, pababa ♪
- ♪ At ginawa mo itong tama ♪ - ♪ Tama ♪
- ♪ At ang iyong puso ay maliwanag ♪ - ♪ Maliwanag ♪
♪ Kaya ipaalam sa mundo kung paano ito nangyayari ♪
♪ Buksan ang iyong mga braso para mas mabuti ♪
♪ Buksan ang iyong mga braso ♪
♪ Buksan ang iyong mga braso para mas mabuti ♪
♪ Bukas ♪ Database Error html { background: #f1f1f1; } body { background: #fff; hangganan: 1px solid #ccd0d4; kulay: #444; font-family: -apple-system, BlinkMacSystemFont, "Segoe UI", Roboto, Oxygen-Sans, Ubuntu, Cantarell, "Helvetica Neue", sans-serif; margin: 2em auto; padding: 1em 2em; max-width: 700px; -webkit-box-shadow: 0 1px 1px rgba(0, 0, 0, .04); box-shadow: 0 1px 1px rgba(0, 0, 0, .04); } h1 { border-bottom: 1px solid #dadada; malinaw: pareho; kulay: #666; laki ng font: 24px; margin: 30px 0 0 0; padding: 0; padding-bottom: 7px; } #error-page { margin-top: 50px; } #error-page p, #error-page .wp-die-message { font-size: 14px; taas ng linya: 1.5; margin: 25px 0 20px; } #error-page code { font-family: Consolas, Monaco, monospace; } ul li { margin-bottom: 10px; laki ng font: 14px ; } a { color: #0073aa; } a:hover, a:active { color: #006799; } a:focus { kulay: #124964; -webkit-box-shadow: 0 0 0 1px #5b9dd9, 0 0 2px 1px rgba(30, 140, 190, 0.8); box-shadow: 0 0 0 1px #5b9dd9, 0 0 2px 1px rgba(30, 140, 190, 0.8); balangkas: wala; } .button { background: #f3f5f6; hangganan: 1px solid #016087; kulay: #016087; display: inline-block; text-dekorasyon: wala; laki ng font: 13px; taas ng linya: 2; taas: 28px; margin: 0; padding: 0 10px 1px; cursor: pointer; -webkit-border-radius: 3px; -webkit-hitsura: wala; hangganan-radius: 3px; white-space: nowrap; -webkit-box-sizing: border-box; -moz-box-sizing: hangganan-kahon; box-sizing: hangganan-kahon; vertical-align: itaas; } . button.button-large { line-height: 2.30769231; min-taas: 32px; padding: 0 12px; } .button:hover, .button:focus { background: #f1f1f1; } .button:focus { background: #f3f5f6; kulay ng hangganan: #007cba; -webkit-box-shadow: 0 0 0 1px #007cba; box-shadow: 0 0 0 1px #007cba; kulay: #016087; balangkas: 2px solid na transparent; outline-offset: 0; } .button:active { background: #f3f5f6; kulay ng hangganan: #7e8993; -webkit-box-shadow: wala; box-shadow: wala; } Error sa pagtatatag ng koneksyon sa database kulay: #016087; balangkas: 2px solid na transparent; outline-offset: 0; } .button:active { background: #f3f5f6; kulay ng hangganan: #7e8993; -webkit-box-shadow: wala; box-shadow: wala; } Error sa pagtatatag ng koneksyon sa database kulay: #016087; balangkas: 2px solid na transparent; outline-offset: 0; } .button:active { background: #f3f5f6; kulay ng hangganan: #7e8993; -webkit-box-shadow: wala; box-shadow: wala; } Error sa pagtatatag ng koneksyon sa database
undefined --> undefined hindi natukoy